Linkara

La comunidad líder en aficiones

Añade Linkara a tu buscador

Pulsa aquí para añadir Linkara a las opciones de búsqueda de tu navegador.

No volver a mostrar
Buscador

Tienes  mensajes en el chat pendientesDesactivar chat

El perfume: Historia de un asesino (2006)

El perfume: Historia de un asesino

Crítica de El perfume: Historia de un asesino de Alberto

Uuuummmm

Fotografia de Alberto Alberto Rating: 10

22.06.2008He decidido inspirarme, como en otras ocasiones, en la propia banda sonora para mientras la escucho ir escribiendo esta crítica.

Es la historia de un niño que no tenía olor. Nace entre la inmundicia y un fuerte hedor a pescado podrido, sucio, repudiado. Es criado sufriendo los mayores desprecios y vejaciones que le propiciaban sus congéneres.

A pesar de lo anterior, nos encontramos con alguien con un sentido olfativo excelso y una sensibilidad superior al resto de los mortales.

Nuestro protagonista se topará con un esencia femenina, un flechazo.... el amor. Pero, lo que realmente le ha atraído ha sido ese olor cautivador; quiere capturarlo y, con este, el amor que ha sentido en ese momento; quiere disponer de él siempre que lo desee. Incapaz de saberse comunicar con los demás pero, con la idea fija puesta en conseguir aplicar las mejores técnicas para mantener los olores será guiado por su maestro perfumero para conseguirlo.

No estará dispuesto a que nada ni nadie le perturbe en la consecución del objetivo. Algo que será sin duda sublime. Capaz de hacer perder la razón a cualquiera expuesto a su olor, de cambiar cualquier sentimiento por el amor y el deseo sin medida; incluso de aquellos que le deseaban la muerte. Logra algo inhumano; solo propio de un dios. Ahora ha abandonado su estatus y ha alcanzado su felicidad al fin; posee su olor y, ahora es "el del deseado". Ha sustituido el desprecio por el amor.

La condición humana, a pesar de la educación, ya sabemos todos como es. ¿O no lo sabemos? Puede ser que si lo sepamos pero, como digo, en el fondo, por mucho que queramos obviarlo seguimos poseyendo los instintos animales (mal llamados bajos a veces). Un cerebro más desarrollado (¿?), una garganta capaz de producir sonidos con vocales, unas manos capaces de coger cosas con sus dedos y la posibilidad de caminar erguido no nos hace diferentes de cualquier otro animal de "nuestro reino". Esta condición nuestra de animal sin sentimientos nos hace ser voraces con el prójimo sin importar el daño, ni las secuelas del contrario. Supongo que todo esto debe estar relacionado con una falsa sensación de autoprotección, instinto de supervivencia o de demostración de superioridad con aquel con el que si sabemos que se puede. Acostumbramos a oprimir al débil, ¡por ser débil!. Injusta suerte, ¡maldita suerte! No debiera ser así. Damos lo contrario a lo que ese que tenemos enfrente demanda. ¿Por qué? La lucha de lo racional contra "lo animal"; largo camino.

Magnífica el arpa de la banda sonora.

Albertoasola s

¿Te ha gustado esta crítica? +4 / -0 +1 -1

Ver todas las críticas - Reportar contenido inapropiado

Formulario para comentar

Comentarios

Fotografia de Katherine Katherine (22/06/2008, 03:31)
+2 / -0 +1 -1

Alberto: ¡Qué hermosa -aunque cruda- crítica! Nos adentras en la historia de una manera cautivante y motivas la reflexión. Había leído otras críticas de esta película, buenas también, pero ésta me ha hecho decidirme por buscarla.

Fotografia de Alberto Alberto (22/06/2008, 13:51)
+1 -1

Gracias Katherine; como siempre animándome. La inspiración con la música de nuevo (es como en "el día de la marmota", jeje). Aunque considero que paso por alto muchos otros aspectos, para mí, lo que describo en mi crítica es lo fundamental. Espero q

Fotografia de Alberto Alberto (22/06/2008, 13:59)
+1 -1

... no he podido acabar.... pues eso: espero q...... te guste y que pongas todos tus sentidos y sensibilidades cuando la veas. No entraré en discusiones del tipo "el libro es mejor" porque evidentemente existen diferencias entre lo que uno ve, con formas definidas, caras, calles, etc. y lo que uno se crea en su mente, a su manera.

Saludos

Fotografia de maite maite (22/06/2008, 23:40)
+1 / -0 +1 -1

La idea de que para algunas conciencias el fin justifica los medios ha sido utilizada infinitas veces en lka literatura pero muy pocas con la calidad literaria de esta obra. Además , y contra lo que habitualmente me ocurre, la película también me pareció una obra de arte. MIel sobre hojuelas

Películas más comentadas / Última semana

Ver todas las películas

Libros más comentados / Última semana

Ver todos los libros

Música más comentada / Última semana

Ver toda la música

Usuarios online (81 usuarios)

Fotografia de liberto Fotografia de Hendaya Fotografia de zahara maria Fotografia de MÒNICA Fotografia de alberto Fotografia de Fran Fotografia de Idalgisa Fotografia de Alilla Fotografia de Anyta Fotografia de Mariela del Carmen Fotografia de Ibon Fotografia de Andre Fotografia de Juan Fotografia de juan vicente Fotografia de alberto Fotografia de bebe Fotografia de Analía Fotografia de José Ma Fotografia de Alice In Chains Fotografia de Ginna Fotografia de zully Fotografia de Aurora Fotografia de brujilla Fotografia de Noelia Fotografia de Caty Fotografia de Princesita Fotografia de francisca virginia Fotografia de mirella